Can Damlaları

1. Bed' olunsun besmeleyle hamdeleyle evsatı

Bed' olunsun besmeleyle hamdeleyle evsatı
Salavatullah hatm olunsun bula canlar izzeti

Çok salât ile selam olsun Resulü Ahmed'e
Bu kadar isyan ile bizlere demiş ümmetî

Sadhezâran âlini evlâdını ashabını
Fatihayla yâd edelim kıla Hak çok rahmeti

Çâr-ı Yârı ol Ebû-Bekr ü Ömer Osman Ali
Sayesinde anların buldu bu İslam kuvveti

Geldi bunca âlim ü fâzıl meşâyıh kâmilîn
Hep merâtib üzredir bu âlemin devriyyeti

Sâni'ın sun'unda cümle mest ü hayran oldular
Seyr edip vahdet yüzünden görmediler kesreti

Ehl-i dünyâyı görüp bir bir temâşâ ettiler
Hep esîr etmiş oları hubb-ı dünyâ illeti

Cümle âlem kabza-i kudretdedir çün gördüler
Her biri bir âlet olmuş dönderir bu fülketi

Gördüler kim içlerinde bazı derdliler gezer
El çekip işbu cihandan eylemişler uzleti

Çıkmağa derban bırakmaz cenge yok takatleri
Nâ-tüvan olmuş çeker bunlar belâ-yı mihneti

Her tarafı devrederler mürşid-i rabbaniler
Anları kurtarmak içindir oların hizmeti

Vâris-i Ahmed olar can derdinin dermanıdır
Her marîzin derdine göre verirler şerbeti

Ekseri nakşında kaldı görmedi Nakkâş'ını
Ehl-i irfanın bilinmez oldu kadri kıymeti

Hamdulillah gezmedikse Hind'i Bağdad'ı
Yemen Hak nasîb etdi bize zî-kadri âlî-himmeti

Pîr-i Sâmî Hazretini bize irsal eyledi
Beldemiz kıldı münevver ref olundu zulmeti

Kuvve-i kudsiyyesiyle cümle irşad eyledi
Kim ki destinden tutup sıdk ile kıldı bfati

Hem şerî'at hem tarîkat hem hakîkat kâmili
Hakk ile icra edip eyler bu yolda gayreti

Kâbiliyyet bizde olmazsa meşâyih neylesin
İster ise mürşidi olsun Muhammed Hazreti

Sâlihem şeyhim Muhammed [Pîr-i] Sâmî'dir [benim]
istemem bundan ziyâde devlet ile rifati

Bed'olunsun = Başlayalım.

Hamdele = Elhamdülillah demek.

Evsat = Orta.

Salavatullah = Hz. Muhammed (s.a.v.)'e okunan dua.

Hatm = Bitirme, sonuna kadar okuma.

İzzet = Değer, yücelik, kuvvet, azamet

Salât ü selâm = Peygamber efendimize okunan dualar.

Sad-hezârân = Yüzbin, adedsiz, pek çok anlamında

Âli = Peygamberimizin hanımları, ev halkı ve evlatları.

Ashâb = Peygamber Efendimizi gören ve sohbetine erişen kimseler.

Yâd etmek = Anmak.

Çâr-ıYâr = Dört seçkin sahabe (Hz. Ebubekir, Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Ali).

Âlim ülâzıl = Bilgin vefazilet sahîbi.

Meşayih = Şeyhler, mürşidler.

Kâmil = Kemale ermiş.

Merâtib = Mertebe, basamak, derece.

Âlem = Kâinat, dünya, cihan.

Mest ü hayran = İlahi aşkın sarhoşu ve çok tutkunu.

Vahdet = Birlik, teklik. Eşi ve benzeri olmama hâli. Allah'ın sıfatı.

Kesret = Çokluk, kalabalık.

Ehli dünya = Dünyayı sevenler.

Temaşa = Seyretme.

Hubb-ı dünya = Dünyasevgisi.

İllet = Hastalık.

Kabza-i kudret = Kudreteli.

Çün = Mademki, çünkü.
Fülket = Gemi, çark.

Uzlet = Halktan çekilmek.

Derban = Kapıcı, kapı bekçisi.

Ceng = Savaş, vuruşma.

Takat = Güç, kuvvet

Nâ-tüvân = Zayıf, güçsüz.

Belâ-yı mihnet = Tüm zorluklar, meşakkatler.

Vâris-i Ahmed = Peygamberimizin varisi.

Marîz = Hasta.

Nakkaş = Nakış yapan.

Ehli irfan = İlahi yakınlık ile sır âlemini bilip idrak eden.

Subh u şam = Sabah akşam.

Şem'a-i envâr = Nurların ışığı.

Meta = Satılık mal.

Efkâr = Düşünce, gam keder

Rüzuşeb = Gecegündüz.

Kadr = İtibar, değer, derece.

Zi-kadr = Yüksek derece ve rütbe sahibi.

Âlî = Yüce, ulu.

Himmet = Mürşitlerin imdat ve yardımları

İrsal eylemek = Göndermek, ulaştırmak.

Beld = Şehir.

Münevver = Nurlu, aydınlık.

Ref olundu = Kaldırıldı.

Zulmet = Karanlık.

Kuwe-i kudsiyye = Kutsal güç.

Irşad = Doğru yolu gösterme.

Dest = El.

Sıdk = Halis niyetle

Biat = Kabul etme, uyma, el tutma.

Icrâ = Yapma, yerine getirme, yürütme.

Mürşid = Irşâd eden.

Rifat = Yükseklik.

Kategori: Salih Baba Divanı