|
Bed' olunsun besmeleyle hamdeleyle evsatı Salavatullah hatm olunsun bula canlar izzeti Çok salât ile selam olsun Resulü Ahmed'e Bu kadar isyan ile bizlere demiş ümmetî Sadhezâran âlini evlâdını ashabını Fatihayla yâd edelim kıla Hak çok rahmeti Çâr-ı Yârı ol Ebû-Bekr ü Ömer Osman Ali Sayesinde anların buldu bu İslam kuvveti Geldi bunca âlim ü fâzıl meşâyıh kâmilîn Hep merâtib üzredir bu âlemin devriyyeti Sâni'ın sun'unda cümle mest ü hayran oldular Seyr edip vahdet yüzünden görmediler kesreti Ehl-i dünyâyı görüp bir bir temâşâ ettiler Hep esîr etmiş oları hubb-ı dünyâ illeti Cümle âlem kabza-i kudretdedir çün gördüler Her biri bir âlet olmuş dönderir bu fülketi Gördüler kim içlerinde bazı derdliler gezer El çekip işbu cihandan eylemişler uzleti Çıkmağa derban bırakmaz cenge yok takatleri Nâ-tüvan olmuş çeker bunlar belâ-yı mihneti Her tarafı devrederler mürşid-i rabbaniler Anları kurtarmak içindir oların hizmeti Vâris-i Ahmed olar can derdinin dermanıdır Her marîzin derdine göre verirler şerbeti Ekseri nakşında kaldı görmedi Nakkâş'ını Ehl-i irfanın bilinmez oldu kadri kıymeti Hamdulillah gezmedikse Hind'i Bağdad'ı Yemen Hak nasîb etdi bize zî-kadri âlî-himmeti Pîr-i Sâmî Hazretini bize irsal eyledi Beldemiz kıldı münevver ref olundu zulmeti Kuvve-i kudsiyyesiyle cümle irşad eyledi Kim ki destinden tutup sıdk ile kıldı bfati Hem şerî'at hem tarîkat hem hakîkat kâmili Hakk ile icra edip eyler bu yolda gayreti Kâbiliyyet bizde olmazsa meşâyih neylesin İster ise mürşidi olsun Muhammed Hazreti Sâlihem şeyhim Muhammed [Pîr-i] Sâmî'dir [benim] istemem bundan ziyâde devlet ile rifati
|
Bed'olunsun = Başlayalım. Hamdele = Elhamdülillah demek. Evsat = Orta. Salavatullah = Hz. Muhammed (s.a.v.)'e okunan dua. Hatm = Bitirme, sonuna kadar okuma. İzzet = Değer, yücelik, kuvvet, azamet Salât ü selâm = Peygamber efendimize okunan dualar. Sad-hezârân = Yüzbin, adedsiz, pek çok anlamında Âli = Peygamberimizin hanımları, ev halkı ve evlatları. Ashâb = Peygamber Efendimizi gören ve sohbetine erişen kimseler. Yâd etmek = Anmak. Çâr-ıYâr = Dört seçkin sahabe (Hz. Ebubekir, Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Ali). Âlim ülâzıl = Bilgin vefazilet sahîbi. Meşayih = Şeyhler, mürşidler. Kâmil = Kemale ermiş. Merâtib = Mertebe, basamak, derece. Âlem = Kâinat, dünya, cihan. Mest ü hayran = İlahi aşkın sarhoşu ve çok tutkunu. Vahdet = Birlik, teklik. Eşi ve benzeri olmama hâli. Allah'ın sıfatı. Kesret = Çokluk, kalabalık. Ehli dünya = Dünyayı sevenler. Temaşa = Seyretme. Hubb-ı dünya = Dünyasevgisi. İllet = Hastalık. Kabza-i kudret = Kudreteli. Çün = Mademki, çünkü. Fülket = Gemi, çark. Uzlet = Halktan çekilmek. Derban = Kapıcı, kapı bekçisi. Ceng = Savaş, vuruşma. Takat = Güç, kuvvet Nâ-tüvân = Zayıf, güçsüz. Belâ-yı mihnet = Tüm zorluklar, meşakkatler. Vâris-i Ahmed = Peygamberimizin varisi. Marîz = Hasta. Nakkaş = Nakış yapan. Ehli irfan = İlahi yakınlık ile sır âlemini bilip idrak eden.
Subh u şam = Sabah akşam. Şem'a-i envâr = Nurların ışığı. Meta = Satılık mal. Efkâr = Düşünce, gam keder Rüzuşeb = Gecegündüz. Kadr = İtibar, değer, derece. Zi-kadr = Yüksek derece ve rütbe sahibi. Âlî = Yüce, ulu. Himmet = Mürşitlerin imdat ve yardımları İrsal eylemek = Göndermek, ulaştırmak. Beld = Şehir. Münevver = Nurlu, aydınlık. Ref olundu = Kaldırıldı. Zulmet = Karanlık. Kuwe-i kudsiyye = Kutsal güç. Irşad = Doğru yolu gösterme. Dest = El. Sıdk = Halis niyetle Biat = Kabul etme, uyma, el tutma. Icrâ = Yapma, yerine getirme, yürütme. Mürşid = Irşâd eden. Rifat = Yükseklik.
|