79. Nâzi’ât Sûresi Meali
Mekke döneminde inmiştir. 46 âyettir. Sûre, adını birinci âyetteki “en-Nâzi’ât” kelimesinden almıştır. Nâzi’ât burada, “ruhları çekip alan melekler” demektir. Sûrede başlıca, tevhit, peygamberlik, öldükten sonra dirilme ve hesap konu edilmektedir.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
- وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًاۙAndolsun şiddetle çekip çıkaranlara,
- وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًاۙAndolsun kolaylıkla çekip çıkaranlara,
- وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًاۙAndolsun yüzüp yüzüp gidenlere,
- فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًاۙDerken, öne geçenlere,
- فَالْمُدَبِّرَاتِ اَمْرًاۢNihayet işi çekip çevirenlere (ki, mutlaka tekrar diriltileceksiniz).
- يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُۙ تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُۜ6–7 Büyük bir sarsıntının olacağı o günde o sarsıntıyı, peşinden gelen başka bir sarsıntı izleyecektir.
- قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌۙO gün birtakım kalpler (tedirginlik içinde) şiddetle çarpacaktır.
- اَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌۢOnların gözleri (korku ile) inecektir.
- يَقُولُونَ ءَاِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِۜŞöyle derler: “Biz gerçekten gerisingeriye eski hâlimize mi döndürüleceğiz?”
- ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةًۜ“Bizler çürümüş kemiklere döndükten sonra mı?”
- قَالُوا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۢ“Öyle ise bu hüsran dolu bir dönüştür” dediler.
- فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌۙHâlbuki o, bir haykırıştan (sûr’un üfürülmesinden) ibarettir.
- فَاِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِۜBirdenbire kendilerini mahşerde buluverirler.
- هَلْ اَتٰيكَ حَد۪يثُ مُوسٰىۢ(Ey Muhammed!) Mûsâ’nın haberi sana geldi mi?
- اِذْ نَادٰيهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚHani, Rabbi ona mukaddes Tuvâ vadisinde şöyle seslenmişti:
- اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهُ طَغٰىۘ“Haydi Firavun’a git! Çünkü o azmıştır.”
- فَقُلْ هَلْ لَكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ“Ona de ki: İster misin (küfür ve isyanından) temizlenesin?
- وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚSeni Rabbine ileteyim de O’na karşı derinden saygı duyup korkasın!”
- فَاَرٰيهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۘDerken Mûsâ ona en büyük mucizeyi gösterdi.
- فَكَذَّبَ وَعَصٰىۘFakat o, Mûsâ’yı yalanladı ve ona karşı koydu.
- ثُمَّ اَدْبَرَ يَسْعٰىۘSonra (yeryüzünde fesat peşinde) koşmak üzere (imana) sırt çevirdi.
- فَحَشَرَ فَنَادٰىۘHemen (adamlarını) topladı ve onlara seslendi:
- فَقَالَ اَنَا۬ رَبُّكُمُ الْاَعْلٰىۘ“Ben, sizin en yüce Rabbinizim!” dedi.
- فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُو۫لٰىۜAllah onu, ibret verici şekilde dünya ve âhiret cezasıyla cezalandırdı.
- اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشٰىۜ۟Şüphesiz bunda Allah’tan sakınıp korkan kimseler için büyük bir ibret vardır.
- ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَٓاءُۜ بَنٰيهَا۠(Ey inkârcılar!) Sizi yaratmak mı daha zor, yoksa göğü yaratmak mı? Onu Allah kurmuştur.
- رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰيهَاۙOnu yükseltmiş ve ona düzen ve âhenk vermiştir.
- وَاَغْطَشَ لَيْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰيهَاۖO göğün gecesini karanlık yaptı, ışığını da (ortaya) çıkardı.
- وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰيهَاۜArdından yeri düzenleyip döşedi.
- اَخْرَجَ مِنْهَا مَٓاءَهَا وَمَرْعٰيهَاۖOndan suyunu ve merasını çıkardı.
- وَالْجِبَالَ اَرْسٰيهَاۙDağları sağlam bir şekilde yerleştirdi.
- مَتَاعًا لَكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۜBunları sizin için ve hayvanlarınız için bir yarar kaynağı yaptı.
- فَاِذَا جَٓاءَتِ الطَّٓامَّةُ الْكُبْرٰىۘ يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰىۙ34–35 En büyük felaket (kıyamet) geldiği zaman, o gün insan yaptıklarını hatırlar.
- وَبُرِّزَتِ الْجَح۪يمُ لِمَنْ يَرٰىCehennem, görenler için apaçık bir şekilde gösterilir.
- فَاَمَّا مَنْ طَغٰىۙ وَاٰثَرَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۙ فَاِنَّ الْجَح۪يمَ هِيَ الْمَأْوٰىۜ37–39 Kim azgınlık eder ve dünya hayatını tercih ederse, şüphesiz, cehennem onun sığınağıdır.
- وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّه۪ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰىۙ فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوٰىۜ40–41 Kim de, Rabbinin huzurunda duracağından korkar ve nefsini arzularından alıkoyarsa, şüphesiz, cennet onun sığınağıdır.
- يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰيهَاۜSana, kıyametin ne zaman kopacağını soruyorlar.
- ف۪يمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰيهَاۜOnu bilip söylemek nerede, sen nerede?
- اِلٰى رَبِّكَ مُنْتَهٰيهَاۜOnun nihai bilgisi yalnız Rabbine âittir.
- اِنَّمَٓا اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشٰيهَاۜSen, ancak ondan korkanları uyarıcısın.
- كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُٓوا اِلَّا عَشِيَّةً اَوْ ضُحٰيهَاKıyameti gördükleri gün onlar, sanki dünyada ancak bir akşam, yahut bir kuşluk vakti kadar kalmış gibidirler.
Kaynak: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur'an-ı Kerim Meali. Çeviri: Doç. Dr. Halil Altuntaş, Dr. Muzaffer Şahin. Diyanet