Can Damlaları

Gülden Bülbüllere 3 - 2. Sohbet

“Allah inananlara ve inanmayanlara rızkını veriyor.”

Dabak deminin hammeddesini giderirde maddesini meydana getirir.

Sevdiği deriyi çok çığnar dabak. Dabaklar derileri işlerken nice işlemlerden geçiriyorlar. Eziyorlar. Kırıyorlar, ilaçlıyorlar. Hamlığı gideriyor.

Türlü türlü renklere boyar. Taşlara çalar. Anlamak, yaşamak bu işte. Anlayıp yaşamıyacaksa girmeseydi o zaman.

“Gıyamazsan başa cana

Irak dur girme meydana

Bu meydanda nice başlar

Kesilir hiç soran olmaz.”

Terzi Baba Hazretlerinin kıymetli bir halifesi varmış. Daha halife olmadan böyle mihnetle, meşakkatle. Bir taraftan aşk, hararet. Bir taraftan da zahir çileler. Muhabbetle dünya sorunları bir arada. İnsana kavga gelir. Oradada söylemiş:

Görün sahib bi hemtayı

Gezerken kuhi sahrayı

Bi hemta: Emsali insanlar asır, asır geliyorlarya, her asırda bir nesil geçiyor.

Kuhi Sahra: Dünya

“Gönül buldu dilarayı

Bu gavgayı nider yahu.”

Bir Hafız Rüştü varmış.

Birde Bahı Baba varmış.

Birde İrşadı Baba varmış. Bayburtlu.

Bu Hafız Rüştü Efendi'de bir aşk olmuş. Mübarek demiş ki:

Ben sana gönül verdim ama. Yakta kebapmı et dedim. Burası er meydanı. Cefadan kaçmaya kurtulamazsınız. Sakın kaçmayın.

Sanma ki aşık olan kaçar cevri-cefadan. Kaçıyorsak aşık değiliz.

“Sofular cennette kaldı. Aşıklar didara yetişti.”

Halbuki çok takva, çok ibadet yapıyorlar. Ama onlar cennette kaldı diyor.

Didardan mana: ALLAH'ın Cemalini aşıklar görüyor. Aşık isek her cefaya katlanacağız. Katlanamıyorsak aşık değiliz. Birisi soruyor:

Paşam derdi ki bazıları nedense şuullu olur derdi.

Cevap:

- şuul ikidir. Bir istiyerek. Bir de istemiyerek. İstediği şuul ona azap olur. İstemiyerek olan şuul terakkiye vesile olur.

- Efendim çocuklarım için şu şöyle olsun. şunu şöyle yapsın diyorum. Ana olarak bekliyorum. O da dedikodumu oluyor, konuşmuş mu oluyorum. Bilmiyorum ki.

- Orada hakikat var. Ama ikazda var. Ona onlardan bilme ALLAH'tan bil. Meselâ:

- Yapma oğlum diyorsun yapıyor yine. Tesir etmiyor. Şöyle düşüneceksin. Demekki layık olsaydım hizmet ederdi diye düşüneceksin.

- Kendimi mi suçlayayım?

- Tabii methe layık şeyhimiz var. Zemme layık nefsimiz var. Hürmet ederlerse Rabıtandan bileceksin. Hürmet etmezlerse nefsinden bileceksin.

- Herhalde kendilerinin nasipsizliği. Habire kendimizi de kötülemiyelim. Bazan çok üzülüyorum. Nasip olsa nasiplerini alırlar. O zaman:

- Bu da senden diyeceksin.

- İnşaallah himmet olur. Onlarda has olur.

Başka bir konu:

- Efendim bugünkü devirde vahiy geliyor mu?

Cevap:

- Hayır vahiy peygamberlere gelir. Cebrail getirir. Fakat bir de vardır ki ilhami olarak velilere bildirilir. Aslında 124 bin peygamberin hepsine vahiy gelmemiştir. Sekiz tanesine gelmiştir. Diğerlerine uyur uyanıklık arasında ilhami olarak bildirilmiştir. İlhami olarak bildirilmek, ancak velilerin hakkıdır. Hocanın değil, Hocanın önünde yazı var. Okumuş onu öğrenmiş.

İLHAM: Hiç bilmediği halde bilinmeyen bir kimsenin konuşması.

- Bazı yanlış anlamalar var. Meselâ:

- Namazda uydum Şeyh Efendime diyorlarmış. Bu olmaz.

- Bir cemaatte imam için. Benim seyh Efendim kıldırıyor. Denilebilir.

Namazden ben uydum Şeyh Efendime demek olmaz. Çünkü o zaman insan bir şey okumaması gerekir.

Ama Şeyh Efendim imam. O'nunla beraber kılıyorum. Der ve o namazın tatbikatını yapar.

Kıyam var, kıraat var, rüku var, sücud var, tahiyyat var.

Bunları yapmazsan namaz olmaz ki, insan imama uyduğu zaman bile yine de Sübhaneke ve Eûzü Besmeleyi okuyor. Diğerlerini okumuyor.

Ama imama uymadığı zaman farz olan kıraat var.

Soru:

- O zaman nasıl söylememiz lazım. Uydum imama. Şeyhimle beraber mi?

Cevap.

- şimdi bir cemaat halinde iken. Hanımlarla değil de.

Soru:

- Mesela Tekke'de namaz kılarken şeyhimizle beraber kıldığımızda.

Cevap.

- O namazları hayal edebilirsiniz. Düşünebilirsiniz. Ben namazı kılıyorum. Ama, Şeyh Efendim imam. O'nun arkasında kılıyorum.

Soru:

- Şeyhim imam dersek olur mu?

Cevap.

- Şeyhimle beraber kılıyorum.

- Başka bir cemaat kıldığınızda uydum imama denilir.

- Münferit kılındığı zaman (tek) uydum imama denilmez, uydum şeyhime denilmez.

- Şeyhimle beraber kılıyorum. Diyeceksiniz. Namazın bütün emirlerini yerine getireceksiniz. Kıyam, kıraat v.s.

Şeyhim önümde bende arkasında ona benzeterekten kılıyorum diye hayal edeceksiniz. Makbul olan da bu.

- Efendim.

Şeyhim kılıyor diye kılarsak mahsuru var mı? Evde yalnız kılarken kendimiz aradan çıksak olmaz mı?

Cevap.

- şimdi bakınız yanlış anlaşılmasın. Uydum imama deyince birşey okuyamıyor. İmamla hareket yapıyor.

- Hayır efendim tek kılarken.

Cevap.

- Başka bir cemaatle kılarken de ki: Bu cemaat bizim ihvanlarımız. İmamda Şeyh Efendimiz.

Münferit olduğun zamanda Şeyh Efendini hayal ederekten ona benzeterekten kılacaksın. Rükunu, secdesini, tahiyyatını hepsini yerine getireceksin. Yalnız ne var? Şeyh Efendim önümde. Ben de arkasında namaz kılıyorum.

Uydum Şeyhime denmez.

Uydum Şeyhime dediğin zaman birşey okuyamazsın. Zahirde bir imam yok. Yatırıp kaldırac ak kimse yok.

Anlıyamıyorsunuz. Demek ki bu hayal-rabıtayı anlıyamıyorsunuz. Herşeyimizde hayal var. Her amelini işlerken. Şeyh Efendimizin ameline benzetmeye bak. Ve O'nu unutma. Namaz kıldığını gördünse ona benzetmeye çalış. Benzetebildiğin kadar, O'nun kalktığını hatırla, eğildiğini hatırla.

Birde şu vardır:

- Bir hocanın vaazını dinlerken o vaaz size ters gelmiyorsa. Dersiniz ki:

- Şeyh Efendim konuşuyor. Gözlerim yum. Hocaya hiç bakma. Rabıta yap. Deki Şeyh Efendim konuşuyor. Bir de şu var: Tarikata dil uzatıyorsa, onu nasıl dinlersiniz? Kalkar kaçarsınız.

- Efendim şöyle olabilir mi?

Müridin gönlüne göre zahir vaiz hocası bile olsa. Öyle bir Rabıtaya sahip müridse, Efendim ordan konuşuyor. Ordaki ihtiyacı, ordaki cemaate verilecek bilgiyeri öyle dinleyebilir mi?

Cevap.

- O sadece o mürid içindir. Başkasına diyemez. Başkasına kabul ettiremez onu.

Soru:

- Bizim birçok müftü olan, vaiz olan ihvanlarımız var. Onları zahir kişiler dinliyorlar. Bu hocayı muhakkak tanımak istiyoruz diyorlar. Ben bakıyorum ki: O hoca bizim müridimiz, ihvanımız. O zaman diyorum ki o hocayı size istediğiniz şekil de sohbet ettiren. Onu o kadar çok beğenmişsiniz. İşte onu orada bizim mürşidimizin velayeti konuşturuyor. Diyoruz. Tekrar mutlaka tanımak istiyoruz diyorlar. Bu şekilde de oluyor. EFENDİM.

Cevap:

- Hace-yi Ahrar Efendimiz zamanında Derviş Ahmet isminde bir tanesi. Vaiz bu kişi. Ama şeyhi başka bir zat.

Ondan müsaade almış. Bir camide vaiz etmiş. Orada cemaat çoğalmış. Başka bir camiye gitmiş. Sonra Taşkent'te en büyük camide vaaz etmeye başlamış. Nasıl olmuşsa kendi Şeyh Efendisi bunun vaaz ettiği haberini almış. Ve vaaz etme dediği zaman bir daha vaaz edememiş.

Tasavvuf bu. İnsanları konuşturmak. Konuşturmamak. Birşey daha konuşamıyor. Cemaat dağılmış başından. Kendi şeyhine gidememiş. Gelmiş Ubeydullah Hazretlerine ağlayaraktan söylemiş. Oda acımış, ona, demiş ki:

- Git şu küçük mescidde vaaz et demiş. Yine cemaat artmaya başlamış. Daha büyüğüne gitmişler. Derken bu halka duyulmuş: “Derviş Ahmed'in vaaz yetkisini Şeyh Efendisi elinden almış. Ama yine Ubeydullah Hazretlerinin emri ile bu vaaze başlamış” diye.b Bir gün bu Derviş Ahmet büyük bir cemaate vaaz ederken, Ubeydullah Hazretleri gitmiş Camiye. Cemaat dinlerken O'da dinlemiş.

Bu vaaz sırasında Maişetullahtan bahsetmiş. Daha ağır konulardan bahsetmiş. Bu vaazı kimse yapamaz demiş. Kendisinden bilmiş onu. Ubeydullah Hazretleride orada cübbesini kafasına kulaklarına kapatmış. Daha da konuşmamış. Farkına varmış, kapanmış ayaklarına özür dilemiş. Affet beni demiş.

- O'da b ir daha kendinden bilme, kendine kibir getirme demiş.

- Bunlar olabilir. Ama bu zamanda kim bilecek bunu. Kim farkına varacak onun?

- Bu zamanda da var Efendim. Hanımlar bu hocaya beyleremizi götüreceğiz diyorlar. Ve de hoca ihvanımız.

Cevap:

- Eğer bu konuşan ihvan ise kendisi konuşmaz. “Beni bir konuşturan var” der. “Bir himmettir” demesi lâzım.

Kategori: Gülden Bülbüllere 3